Świnoujście - Wyspa Karsibór - kościół NP NMP, pomnik lotników RAF i basen U-Bootów.

Historia powstania Wyspy Karsibór

Wyspa Karsibór jest jednocześnie trzecią pod względem wielkości wyspą w Polsce i jedną z trzech największych, na której leży Świnoujście. Wyspa przejęła nazwę od leżącej na tym terenie starej, pomorskiej wsi. Podobno źródłosłów nazwy wywodzi się z języka pomorskiego gdzie „karś” lub „karśniawy” oznacza „lewy”, co wraz z drugim członem „bór” obecnie można by  tłumaczyć jako „bór po lewej stronie”.

Do roku 1874 wieś Karsibór leżała na wysuniętym półwyspie wyspy Uznam. W wyniku działalności człowieka tj. przekopaniu południowo-wschodniego fragmentu wyspy Uznam w celu utworzenia Kanału Cesarskiego (obecnie Piastowskiego), półwysep został odcięty tworząc odrębną wyspę. Kanał wykopano w latach 1875 – 1880, co oznacza, że rok zakończenia jego budowy jest zarazem rokiem powstania wyspy Karsibór w obecnym jej kształcie.

Kanał Piastowski - źródło: Google Grafika

Kanał Piastowski dawny Cesarski

Kanał Cesarski (niem. Kaiserfahrt) jako trakt wodny miał ułatwić żeglugę oraz usprawnić transport pomiędzy Zalewem Szczecińskim (niem. Stettiner Haft lub Oderhaft) a Morzem Bałtyckim. Ten sztuczny zbiornik wodny o długości prawie 8 km skrócił drogę ze Świnoujścia do Szczecina. Powstanie kanału z pogłębionym torem wodnym przyczyniło się jednocześnie do upadku Świnoujścia jako znacznego portu handlowego i zwiększyło rangę Szczecina. Duże statki przestały zatrzymywać się w obsługującym tranzyt Świnoujściu, docierając bezpośrednio do portu szczecińskiego.

Kanał po II wojnie światowej w 1946 roku został przemianowany i  otrzymał nazwę Piastowskiego. W latach 50-tych XX wieku podjęto jedną z największych ówczesnych inwestycji hydrotechnicznych związaną z gruntowną przebudową południowego wylotu kanału. Kolejna modernizacja została zrealizowana w latach 2000-2004, obejmowała ona budowę nowych falochronów przy wyjściu z Kanału Piastowskiego na Zalew Szczeciński oraz wzmocnienie umocnień brzegowych. W kolejnych latach planowane są dalsze prace związane z pogłębieniem toru wodnego z obecnych 11 m do głębokości  technicznej 12,5 m, likwidacją przeszkód nawigacyjnych, budową nabrzeża technicznego, zmianami oznakowania nawigacyjnego oraz zainstalowaniem nowych oświetleń brzegowych.

Wyspa, osada i dzielnica Karsibór

Tablica powitalna - źródło: Google Grafika

Wyspa Karsibór usytuowana jest na południe od wyspy Wolin na Zalewie Szczecińskim. Leży w północnej części Zalewu, od północy i północnego-wschodu oblewa ją rzeka Świna w swoim starym korycie (między ramionami: Rzecki Nurt i Młyńska Toń), natomiast od południowego-zachodu wody Kanału Piastowskiego. Na wschód rozciąga się kraina 41 nie zamieszkanych wysp wstecznej delty Świny, z których do większych zaliczane są: Warne Kępy, Wielki Krzek i Karsiborska Kępa.

W 1946 roku niemiecką nazwę Kaseburg zastąpiono urzędowym rozporządzeniem - tak dla wyspy jak i osady - na Karsibór. Wcześniejsza nazwa osady to Karsibórz. Gromada Karsibór została włączona do Świnoujścia 31 grudnia 1959 roku, a w latach 1991–2004 współtworzył on jednostkę pomocniczą – Sołectwo Karsibór-Ognica. Obecnie wyspa należy do powiatu grodzkiego Świnoujście i stanowi jego dzielnicę. Karsibór na niewielkiej powierzchni około 14 km2 zamieszkuje około 1 tys. mieszkańców.

Na wyspie Uznam znajduje się centrum administracyjno-usługowe i dzielnica nadmorska, natomiast na wyspie Karsibór dominują pola uprawne na terenach równinnych oraz lasy o powierzchni ok. 4 km2 . Na tej malowniczej wyspie są doskonałe warunki zarówno do rozwoju agroturystyki, uprawiania wędkarstwa jak i sportów wodnych. Można tutaj wypożyczyć łódź lub motorówkę i wybrać się w rejs po rozlewisku Świny przy okazji podejmując próbę zdobycia okolicznych, bezludnych wysepek, w tym pokonania szlaku kajakowego "Wokół 44 Wysp" o łącznej długości 30 km. Będziemy obcować z niczym nieskrępowaną przyrodą a niesamowite wrażenia np. bliskiego spotkania z wypatrującymi ptakami pozostaną tylko nasze.

Dzisiaj dawna wieś to osada Karsibór o zabudowie ulicówki, ciągnącej się na długości 2 km. Częściowo jest ona zabudowana tylko po jednej stronie, natomiast w kierunku wschodnim pojawia się już zabudowa obustronna. W osadzie dominują budynki z drugiej połowy XIX i początków XX wieku, ale są też stare zabytkowe chaty kryte strzechą z końca XVIII wieku. Jedna z nich szachulcowa chata mieszcząca się na ul. Wierzbowej – z uwagi na ciekawy układ wnętrz oraz interesującą architekturę  - została wpisana do rejestru zabytków województwa zachodniopomorskiego. Osada nad Mulnikiem i Kanałem Piastowskim pełni głównie funkcję rybacką i wypoczynkową na wyspie.

Ciekawe miejsca do zobaczenia na wyspie.

1.      Filialny Kościół Niepokalanego Poczęcia NMP z XV/XVI w. z wieżą z XVIII w.;

2.      Pomnik lotników RAF

3.      Basen U-bootów.

Filialny Kościół Niepokalanego Poczęcia NMP z XV/XVI w. z wieżą dobudowaną w XVIII wieku.

Zabytkowy, późnogotycki kościół, usytuowany jest na samym końcu wioski, na wschodnim jej skraju. Został wzniesiony na przełomie XV/XVI w miejscu wcześniejszej świątyni przy prastarym szlaku handlowym wokół Bałtyku, na rejonach historycznej przeprawy przez Świnę do Przystoru.

Historia kościoła

Karsibór w przeszłości był znaczącą osadą na półwyspie wyspy Uznam. W 1242 roku klasztor magdeburski cystersów zakupił od dwóch łużyckich szlachciców za kwotę dzisiaj wydawałoby bagatelną – 80 marek duże połacie ziemi tj. obszary kilku wsi, w tym Karsiboru wraz z polami uprawnymi, łąkami, lasami oraz akwenami wodnymi.  Trzydzieści trzy lata później cystersi założyli i zarządzali w Kaseburgu (dzisiejszy Karsibór) już dużym folwarkiem.

W wyniku reformacji w 1535 roku przejęty przez protestantów z majątku cystersów kościół, na początku XVII w. znacząco podupadł finansowo w wyniku wojny trzydziestoletniej. Aby podreperować uszczuplone wojną dochody parafii włączono do niej - przypisaną jako filię - wieś Westswine czyli dzisiejsze Świnoujście.

W czerwcu 1630 roku, w czasie „potopu” oddziały kawalerii szwedzkiej w trakcie przemarszu z Peenemünde w kierunku Szczecina wybrały najdogodniejszą drogę na przeprawę przez Świnę w okolicach osady Kaseburg. Wówczas to w lipcu w przykościelnej plebanii kwaterował i dowodził sztabem przez okres 5 dni szwedzki król  Gustaw II Adolf.

Po siedmiu latach marynarka szwedzka ponownie zakotwiczyła na Świnie. Efektem stacjonowania wojsk na tym terenie były podarowane kościołowi przez admirała Strusshjelma dzwon i naczynia liturgiczne.

W XVIII wieku mieszkaniec Karsiboru Dawid Kroening ustanowił legat na rzecz kościoła przekazując swój majątek przy zastrzeżeniu przeznaczenia części funduszy na rzecz pomocy biednym w osadzie. Przez lata powiększały się środki finansowe z zapisu testamentowego. W latach 1825-26 wydatkowano je na przebudowę kościoła oraz wzniesienie wieży w zachodniej jego części.

Po II wojnie światowej w 1946 roku kościół został wyświęcony i nadano mu wezwanie Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny.

Architektura i wyposażenie kościoła

Kościół ma bardzo ciekawą architekturę trójkondygnacyjną na planie kwadratu. W pierwszej kondygnacji znajduje się kruchta z portalowym wejściem, druga jest łącznikiem z trzecią stanowiąc jej uskokowe przejście do górnej kondygnacji, natomiast w trzeciej umieszczony jest dzwon oraz tarcze zegarowe. Kondygnacje wydzielone są gzymsami, a dwuspadowy dach pokryty miedzianą blachą. Całość jest zwieńczona ostrosłupowym hełmem, na szczycie którego zobaczymy kule i koguta. Podczas renowacji kościoła w 1825 roku, przeprowadzonej ze środków z legatu zachowano oryginalne wyposażenie.  Do początku XX wieku w kościele znajdowały się jeszcze stare sprzęty, kazalnica, stalle oraz trochę drastyczne, „poglądowe” obrazy o treści biblijnej.

Po kradzieży w dokonanej w latach 90-tych XX wieku ołtarz z XVI w. został zrekonstruowany. W kruchcie znajduje się epitafium jednego z darczyńców kościoła, zmarłego w Karsiborze admirała szwedzkiego. Najbardziej charakterystycznym elementem wyposażenia kościoła jest znaczących rozmiarów kopia wotywnego modelu żaglowca „Kolumbia” z 1909 roku zgodnie z  pierwowzorem z 1668 roku.

Pomnik lotników RAF

Lancaster

Pomnik poświęcony angielskim lotnikom RAF wystawiony jest w miejscu ich zestrzelenia w dniu 16 kwietnia 1945 roku podczas dywanowego nalotu wojsk alianckich na obiekty portowe w Kaiserfahrt Kanal (obecnie Kanale Piastowskim). Celem ataku bombowego był cumujący na kanale ciężki krążownik niemiecki Lützow należący do zespołu bojowego okrętów Kriegsmarine. W trakcie nalotu spadł jeden z samolotów 617 brytyjskiego Dywizjonu RAF-u ”Dambusters” – bombowiec „Lancaster” Mk.I. 

Był to trzeci nalot na ten obiekt marynarki niemieckiej zakończony sukcesem, dwa pierwsze z uwagi na złe warunki meteorologiczne nie powiodły się. Krążownik został dwukrotnie trafiony, a raz bomba eksplodowała przy lewej jego burcie. Po odniesieniu dużych uszkodzeń krążownik stracił swoją pływalność i osiadł na dnie cesarskiego kanału.

Tablica informacyjna o nalocie bombowym
i zestrzeleniu  lotników RAF

Podczas hitlerowskiej obrony artylerii przeciwlotniczej Wehrmachtu zestrzelono jeden bombowiec, a dziewięć innych uległo uszkodzeniu.  Od kadłuba płonącego samolotu oderwało się skrzydło, a następnie podczas koziołkowania odpadł ogon maszyny. Natychmiastową śmierć poniosło sześcioro z siedmioosobowej załogi samolotu. Siódmy członek załogi – strzelec pokładowy - ratował się skokiem na spadochronie, został schwytany i ujęty do niewoli.

Po nalocie bombowym ciała członków załogi zostały pochowane przez Polaka przebywającego tam na robotach przymusowych. W obecności Brytyjskiej Komisji Wojskowej ekshumowano zwłoki w 1949 roku, a następnie przewieziono na cmentarz Brytyjskiej Wspólnoty Narodów w Cytadeli Poznańskiej.

Upamiętniający to wydarzenie pomnik znajduje się w południowej części karsiborkiego lasu, blisko dawnych koszar Szkolnego Dywizjonu Ścigaczy. 

Ten symboliczny grób angielskich lotników jest wyjątkowy pod względem formy ponieważ jest wykonany na bazie fragmentu skrzydła zestrzelonego bombowca Lancaster – lotki steru wysokości.  

Basen U-bootów

Pozostałości dawnego basenu portowego z czasów II wojny światowej znajdują się przed wsią Karsibór w sztucznej zatoczce Świny. Historia basenu sięga 1881 kiedy to w wyniku przekopania Kanału Cesarskiego powstała tu przystań promowa Uznam-Karsibór.

Marynarka niemiecka po przejęciu terenu w 1942 r. dokonała gruntownej modernizacji akwenu na potrzeby bazy dla okrętów szkolnych i pomocniczych. Po przebudowie, zmieniającej wejścia do basenu na usytuowane od strony Starej Świny, przystań dawała schronienie dla jednostek marynarki wojennej. 

Od 1944 roku aż do kwietnia 1945 roku była to stała baza uzbrojonych kutrów KFK z KFK-Schulflotille oraz kutrów torpedowych tzw. S-Bootów i miejsce postoju łodzi podwodnych (U-Bootów) 4 szkolnej flotylii Kriegsmarine ze Szczecina. Stacjonowały tu także mniejsze ścigacze i inne jednostki niemieckiej marynarki. 

U9  U-Boot

Jako zaplecze do roku 1944 wybudowano na wyspie Karsibór kompleks zabudowań koszarowych dla kadetów marynarki wojennej szkolących się na kutrach torpedowych i KFK. Baza wykorzystywała w celach szkoleniowych nabrzeża basenu przystosowane dla U-Bootów oraz drewniane pomosty na Starej Świnie. Jako port dla okrętów podwodnych basen służył dopiero w ostatnich miesiącach wojny. W samym 1945 roku cumowały na tym terenie promy artyleryjskie z 8 AF – Flotylle.

Po zakończeniu II wojny światowej do basenu zawijały statki wycieczkowe białej floty oraz barki rzeczne transportujące m.in. węgiel lub rudy żelaza z portu przeładunkowego w Świnoujściu.

Dzisiaj z opuszczonej betonowej konstrukcji i pomostów korzystają głównie wędkarze oraz kajakarze i żeglarze. Nieopodal basenu stoi jeszcze ruina dawnej hali warsztatowej obsługującej zawijające tu kiedyś okręty wojenne oraz zdewastowane budynki po byłych koszarach.

Dojazd

Do Karsiboru dostaniemy się korzystając z komunikacji miejskiej – autobus linii numer 5 ma tutaj swoją drugą pętlę (pierwsza przy dworcu PKP na wyspie Wolin). Jeżeli wybierzemy dojazd samochodem należy skręcić na południe tuż przed świnoujską przeprawą promową i dalej kierować się na nowy (oddany do użytku w 2012 roku) most, który prowadzi na wyspę.

Od 1880 roku po wybudowaniu kanału do 1966 roku jedynym możliwym łącznikiem wyspy Karsibór z innymi rejonami był prom liniowy, a później łańcuchowy. Jedyny most nad Starą Świną pod nazwą Piastowski oficjalnie został przekazany do eksploatacji z okazji 1000-lecia Państwa Polskiego. Ponieważ przy długości ponad 370 m miał jezdnię o szerokości zaledwie 420 cm, obowiązywał na nim wyłącznie jednostronny ruch wahadłowy pojazdów regulowany za pomocą świateł.

Wjazd na nowy most

Przeprowadzona inwestycja o niebagatelnej wartości 41 mln zł w całości sfinansowana przez miasto obejmowała budowę nowego połączenia między wyspami Karsibór i Wolin, które zastąpiłoby stary most Piastowski, wraz z rozbiórką tego ostatniego. Postawiony w 2012 roku nowy most ma 407 m długości i już 9,3 m szerokości, dwupasmową jezdnię oraz chodnik dla pieszych. Rozważane jest pobieranie odpłatności za korzystanie z mostu w wysokości 10 zł.

Świnoujście - Wszystko Naj naj naj ...

Reasumując dotychczasowe wpisy Świnoujście:

1.      położone jest na największej liczbie wysp w Polsce – na 44-ech, w tym na trzech zamieszkanych: Uznam, Wolin i Karsibór; określane mianem "polskiej Wenecji";

2.      jest „najbardziej wyspiarskim” miastem w Polsce, nie ma skrawka lądu stałego, a centrum Świnoujścia nie ma połączenia drogowego z resztą kraju;

3.      dysponuje największą w Polsce bazą promów morskich;

4.      posiada najszerszą - średnio ok. 150 m i stale powiększającą się plażę nad morzem Bałtyckim - roczny przyrost to aż ok. 1 metra;

5.      najlepsze w Polsce pod względem wysokich standardów kąpieliska, siedem razy pod rząd nieprzerwanie otrzymało prestiżowe, międzynarodowe wyróżnienie „Błękitnej Flagi”;

6.      Bałtyk ma najcieplejszą temperaturę wody w sezonie letnim na naszym wybrzeżu;

7.      największa ilość słonecznych dni;

8.      najdłuższy na świecie kamienny falochron tzw. wschodni oraz największą w Europie budowlę hydrotechniczną - system obu falochronów;

9.      najciekawszy, nietuzinkowy znak nawigacyjny będący jednocześnie symbolem miasta – Stawa Młyny;

10.  najdłuższą nadmorską promenadę w Europie, prowadząca od Świnoujścia przez granicę do trzech niemieckich kurortów cesarskich tj. Alhbeck, Heringsdorf i Bansin o długości 12 km, z czego 3,6 km znajduje się po polskiej stronie wyspy Uznam;

11.  najwyższą na polskim wybrzeżu latarnię morską, a w dniu uruchomienia tj. 1 grudnia 1857 r. najwyższy tego typu obiekt na świecie;

12.  spotkamy wodniczkę gniazdującą w rezerwacie na Karsiborskiej Kępie - najrzadszy spośród europejskich wędrownych ptaków śpiewających;

13.  Fort Gerharda będący strategicznym obiektem pruskiej Twierdzy Świnoujście jest jednym z najlepiej zachowanych fortów artyleryjskich w Europie, a w 2012 r. stał się „jednym z nowych cudów Polski” wygrywając plebiscyt National Geographic Traveler;

14.  jest jednym z najdroższych jeżeli nie najdroższym kurortem nadmorskim w Polsce, w sezonie ceny niemal dwukrotnie przebijają średnią krajową;

15.  posiada największą ilość ścieżek rowerowych w Polsce (ponad 110 km) o najwyższym europejskim standardzie: utwardzone, oznakowane (ok. 250 znaków), liczne miejsca dla rowerów i wiaty dla turystów.

Świnoujście - Komunikacja miejska autobusowa i promowa

Komunikacja miejska

Po przeprowadzonych konsultacjach społecznych do proponowanych zmian w organizacji zbiorowej komunikacji miejskiej na terenie miasta Świnoujście wprowadzono nowy układ linii autobusowych mający na celu zoptymalizowanie liczby i tras przejazdów. Zmiany w rozkładach jazdy obowiązują od dnia 01 kwietnia br. przy czym utrzymane zostały dotychczasowe połączenia po stronie wyspy Wolin, a transformacja połączeń objęła wyłącznie centralną część miasta po stronie wyspy Uznam.

Do dnia 31.03.2013 roku po Świnoujściu jeździło osiem linii w tym jedna linia sezonowa – numer 1 kursująca wyłącznie w okresie letnim od końca czerwca do połowy września oraz czasowo uruchamiana np. na jednodniowe wydarzenia typu „Na dni Twierdzy autobusem!”.  

Na terenie wyspy Uznam regularnie kursowały autobusy linii 2, 3, 4 i 6. 


Z pętli przy Kapitanacie Portu wyruszały trzy linie autobusowe: do Osiedla Zachodniego dowoziła nas linia numer 2, a do Wydrzan (południowa część miasta) linia numer 3, natomiast linia numer 6 -najpopularniejsza z punktu widzenia turystycznego dojeżdżała do Osiedla Zachodniego przejeżdżając trasą od Centrum miasta, poprzez ulice przy Promenadzie, kolejno do Osiedla Posejdon i dalej przecinając ulicę Wojska Polskiego prowadzącą do granicy aż do Osiedli zlokalizowanych blisko portu.

Dodatkowo po uznamskiej części Świnoujścia jeździła linia numer 4 łącząca Osiedle Posejdon z Wydrzynami.

Od dnia 01.02.2012 r. zawieszona została – do odwołania – linia numer 8 dojeżdżającą do samej granicy Państwa na przejściu Świnoujście - Ahlbeck.

Po reorganizacji połączeń od dnia 01.04.2013 roku uległa redukcji liczba linii stałych z czterech do dwóch przy przekształceniu linii numer 6 z całorocznej na sezonową w okresie wyłącznie wakacyjnym. W chwili obecnej mamy do dyspozycji dwie linie okrężne A i B.

Pierwsza z nich jest rozszerzonym wariantem dawnej linii 6 tj. rozpoczyna kurs z węzła komunikacyjnego przy Kapitanacie Portu przejeżdżając przez Centrum miasta od Placu Wolności ulicą Paderewskiego obok wieży widokowej do Dzielnicy Nadmorskiej, a następnie objeżdżając Osiedle Posejdon kierując się ku przejściu granicznemu Świnoujście – Ahlbeck, dalej ulicą Wojska Polskiego mijając Urząd Miasta poprzez Osiedle Matejki i Osiedle Zachodnie i wracając ulicą Grunwaldzką z powrotem do portu. 

Druga linia okrężna „B” łączy wybrzeże przy przeprawie promowej z Osiedlem Zachodnim omijając Centrum jadąc ulicą Grunwaldzką z opcją Nowokarsiborską, kolejno docierając do Osiedla Matejki, zakręcając za Placem Konstytucji wzdłuż Wojska Polskiego w okolicach przystanku kolei UBB, następnie wokół Osiedla Posejdon w kierunku promenady ulicą Słowackiego i dalej ulicą Chopina do Centrum i przez ulicę Chrobrego do Kapitanatu Portu.

Linia numer 6 zmieniła częściowo dotychczasową trasę z włącznie turystyczno-widokowej na dojazdową do pętli Wydrzany – przed przekształceniem transportu zbiorowego w Świnoujściu linia numer 4 realizowała częściową podobną ale krótszą trasę. Od kwietnia podobnie jak dwie powyższe linie okrężne rozpoczyna trasę spod Kapitanatu Portu przez Centrum do Dzielnicy Nadmorskiej i Osiedla Posejdon przez Osiedle Rycerskie tak jak poprzednio do Osiedla Zachodniego i dalej przez osiedle Krzywa i Leśniczówkę do samych Wydrzan.


Przejdę teraz do omówienia rozkładów jazdy linii autobusowych po stronie wyspy Wolin. Pętla autobusowa jest zlokalizowana naprzeciwko stacji dworca kolejowego tuż przy przeprawie promowej i tak synchronizowana, żeby umożliwić podróżnym - bez konieczności długiego oczekiwania - wejście na prom i dalszy przejazd już po stronie Uznam. 

Linie 5 i 7 realizują stałe całoroczne połączenia na wyspie Wolin i Karsibór tj. wg oficjalnego nazewnictwa jest to komunikacja autobusowa Warszów.

Sezonową linią numer 1 dojeżdża się do Fortu Gerharda i do latarni morskiej wysiadając na drugiej pętli i przechodząc pieszo do samych zabytków – dojście zajmuje tylko ok. 5-10 min. 
Linia ta ze względu na jej typowo turystyczny charakter jest dostosowana do terminów zwiedzania fortu i latarni, chociaż kończy realizację połączeń wcześniej niż godziny zamknięcia dwóch w/w obiektów dla zwiedzających. I tak dotychczas ostatni odjazd z przystanku przy dworcu PKP miał miejsce o godz. 18-tej, natomiast ostatni kurs powrotny spod Fortu Gerharda o godz. 18⁴⁰. 


Ten kto był choć raz w Świnoujściu lub w Międzyzdrojach zna doskonale dotychczasową linię numer 10 łączącą oba te miasta. 
Po reorganizacji linia ta realizuje poprzednią trasę pod zmienioną nazwą kierunek Międzyzdroje lub kierunek Świnoujście. 

Przejazd spod dworca PKP do Centrum Międzyzdrojów trwa od 25 min do 45 min w zależności od natężenia ruchu oraz od tego, którym kursem jedziemy. Część połączeń na tej trasie umożliwia dodatkowo dojazd do miejscowości Przytór i Łunowo na wyspie Karsibór.

Linia numer 7 realizuje połączenia z dworca PKP do Przytoru i z powrotem, a linia numer 5 z pętli przy przystani promowej do Karsiboru gdzie ma swoją drugą pętlę. 
Wysiadając jeden przystanek przed pętlą w Karsiborze dotrzemy do znajdującego się na wyspie Karsiborska Kępa rezerwatu rzadkich ptaków chronionych.

Taryfikator cen biletów komunikacji miejskiej uległ zmianie od 01.01.2012 roku. Ceny biletów za wszystkie połączenia na terenie Świnoujścia są takie same z wyłączeniem linii kierunek Międzyzdroje lub kierunek Świnoujście (dawnej numer 10) z uwagi na długość realizowanych przejazdów. Za bilet normalny jednorazowy opłata wynosi 2,60 zł natomiast za ulgowy zapłacimy 1,30 zł. Zdecydowanie bardziej opłaca się korzystanie z karnetów dwunastoprzejazdowych w cenie 24 zł a ulgowo w cenie 12 zł. Po przeliczeniu koszt przejazdu jednorazowego spada do 2 zł oraz 1 zł (N/U). Pomimo, że Spółka Komunikacja Autobusowa zachęca w ten sposób do korzystania z karnetów w samym Świnoujściu są kłopoty z ich zakupem. 

Karnetów nie kupimy w automatach ponieważ nie ma ich w świnoujskich autobusach, u kierowców ani w większości kiosków, ja po długich poszukiwaniach trafiłam na punkt gdzie zawsze były dostępne bilety karnetowe. Punkt ten znajduje się na przeciwko pętli autobusowej przy przeprawie promowej po stronie wolińskiej. Karnety wyglądem różnią się znacznie od zwykłych biletów jednorazowych. Są o połowę węższe i mają kształt długiego paska gdzie poszczególne bilety po skasowaniu obustronnym odrywa się na perforowanych paskach je rozdzielających. Dzięki temu karnety są bardzo wygodne w użyciu, nie trzeba szukać pojedynczych biletów bo są one ze sobą połączone, są grubsze (kartoniki) i łatwe do odróżnienia, ponadto odrywając już wykorzystane „kartoniki” widzimy ile jeszcze zostało nam wolnych biletów na kolejne przejazdy.

Jeżeli chodzi o linię kierunek Międzyzdroje lub kierunek Świnoujście (dawną numer 10) to koszt jednorazowego biletu wzrósł od 01.01.2013 roku, teraz za połączenie do Międzyzdrojów zapłacimy już 6,00 zł, w wariancie ulgowym ze zniżką poniżej 50% - 4 zł (uczniowie, emeryci), a ze zniżką 50% - 3 zł (studenci, kombatanci). W 2011 roku z tej trasy zostały wycofane karnety dwunastoprzejazdowe. Nadal obowiązywały na krótszych trasach jeszcze do 31.12.2012 roku tj. Świnoujście – Przytór i Przytór –Świnoujście w cenie 24 zł i 12 zł  (N/U) ale od bieżącego roku również nie znajdują się już w ofercie przewozowej. Ceny przyjazdów jednorazowych po Międzyzdrojach oraz na trasach Świnoujście – Łunowo-Przytór kształtują się na poziomie odpowiednio 3 zł i 1,50 zł.

Tabor autobusowy stopniowo zostaje wymieniany, a na nowych solarisach po obu stronach możemy zobaczyć charakterystyczne dla Świnoujścia logo ze Stawą Młyny. Uważam, że jest to bardzo dobrym pomysłem bo zarówno ujednolica szatę graficzną pojazdów identyfikując je z polskim kurortem nadbałtyckim jak również auto promuje to niezwykłe ze względu na swoje położenie wyspiarskie miasto. 

Komunikacja promowa

Komunikację pomiędzy wyspami Uznam i Wolin zapewniają cztery promy pod wspólną nazwą Bielik kursujące pomiędzy Centrum i Warszowem.

Promy różnią się między sobą kolorami wykończenia, i tak  numer I posiada białe listwy, numer II – zielone, numer III – niebieskie, a IV ma pasy w kolorze pomarańczowym. Promy pływają naprzemiennie, w trakcie ok. 10 minutowego kursu widzimy mijający nas Bielik w kierunku przeciwnym. Promy pływają przez całą dobę praktycznie przez cały dzień co 20 minut, a w godzinach nocnych co 40 i co 50 minut.





Promy zabierają bezpłatnie na swój pokład pieszych, pojazdy jednośladowe, a także samochody osobowe mieszkańców miasta oraz prowadzących na jego terenie działalność gospodarczą.





Drugą przeprawę promową w ramach miasta Świnoujście realizują promy Karsibór pływające podobnie jak Bieliki naprzemiennie pomiędzy Ognicą i południową częścią wyspy Uznam. Promy te zabierają pieszych oraz praktycznie wszystkie pojazdy.




Ponieważ jedyną łączność pomiędzy wyspami Wolin i Uznam stanowią dwie w/w przeprawy promowe, stąd też mieszkańcy Świnoujścia na Uznam mają prawo czuć się prawdziwymi wyspiarzami.

Świnoujście - Informacje ogólne o mieście i nie tylko …

Miasto wysunięte najdalej na północny zachód Polski nad Morzem Bałtyckim oraz u ujścia rzeki Świny skąd wzięło swoją nazwę zarówno w języki polskim jak i niemieckim - Swinemünde.
Jedyne uzdrowisko położone aż na 44 wyspach ! przy czym 3 z nich są zamieszkane tj. Uznam, Wolin i Karsibór. Główna część miasta znajduje się na wyspie Uznam gdzie dostaniemy się płynąc promem z wyspy Wolin – prom jest bezpłatny dla turystów niezmotoryzowanych oraz dla mieszkańców. Promy pływają z częstotliwością co 20 minut do 23.40 natomiast od północy do godz. 2.00 co 40 min, a po 2.00 do 4.20 co 50 min, później częstość kursowania się wraca do 20 min. W praktyce promy „Bielik” kursują naprzemiennie przez całą dobę.

Co do samych wysp to stojąc blisko przystani promowej na Wybrzeżu Władysława IV obserwujemy vis à vis statki wojskowe zacumowane na wyspach, do których nie mamy dostępu. Z obserwacji dodam, że często siedząc w pobliskim barze (więcej w części gdzie można zjeść) widzimy ptaki, które przysiadają na żerdziach  na sąsiadującej wysepce. Czują się tam bezpiecznie i wyglądają tak – z uwagi na ich duże nagromadzenie – jakbyśmy oglądali sceny rodem z filmu Hitchcocka. Również w tym samym miejscu możemy „zaprzyjaźnić się” z łabędziami. Te pozornie płochliwe ptaki podpływają i pozwalają karmić się z ręki ! Nikogo nie ugryzą nawet jak łapczywie biorą kawałki chleba,  te młodsze i jeszcze „niedoświadczone” mogą co najwyżej delikatnie ukłuć …

Ale wróćmy do samego miasta a właściwe do jego głównej części położonej na wyspie Uznam. To tu znajduje się dzielnica nadmorska, główne atrakcje, uzdrowiska, sanatoria i część administracyjna. Do Polski należy zaledwie 10,52 % powierzchni wyspy tj. ok. 40 km², przeważająca część Uznam znajduje się po stronie niemieckiej gdzie usytuowane są m.in. trzy kurorty cesarskie: Seebad Ahlbeck, Seebad Heringsdorf i Seeheilbad Bansin.

Blisko przeprawy promowej znajduje się Muzeum Rybołówstwa Morskiego przy Placu Rybaka gdzie można m.in. w dolnej sali zobaczyć wielkie egzemplarze muszli oraz żywe okazy piranii o niemalże monstrualnych rozmiarach.

Idziemy dalej po skręcie w prawo po 5 minutach dochodzimy do Centrum miasta wraz z górującym neogotyckim Kościołem p.w. NMP Gwiazdy Morza „Stella Maris” , a stąd możemy przejść przez Park Zdrojowy do Dzielnicy Nadmorskiej. Z Centrum możemy również wybrać dłuższą drogę przy okazji zwiedzając miasto i dużą część poniemieckich, niezniszczonych zabudowań tj. kierując się prosto ul. Piłsudskiego. Tak jak wszystkie drogi prowadzą do Rzymu tak z centrum idąc w prawo lub prosto zawsze dotrzemy do promenady.

To tutaj koncentruje się życie miasta, jest najwięcej knajpek i restauracji (więcej w części gdzie można zjeść ?), mają miejsce występy zespołów muzycznych zarówno na samym deptaku jak i w muszli koncertowej, znajdują się tutaj również dyskoteki i liczne sklepiki oferujące różnego rodzaju pamiątki na każdą kieszeń, a także kasyno i oceanarium.

Od 1897 r. kiedy odkryto na terenie miasta źródła leczniczej solanki, zostały zbudowane tutaj odpowiednie urządzenia przyrodolecznicze. Wykorzystywane są także określone właściwości lecznicze surowców naturalnych, borowiny nizinnej oraz solanki bromkowo-jodkowo-sodkowej.

Wzdłuż promenady oraz w jej najbliższych okolicach znajdują się sanatoria, zakłady lecznictwa uzdrowiskowego, ekskluzywne pensjonaty i hotele. Przebywają w nich kuracjusze oraz turyści w „nieco” starszym wieku w przeważającej mierze z Niemiec. Z racji bliskiego sąsiedztwa oraz zdecydowanie niższych kosztów utrzymania przy zapewnieniu porównywalnych standardów korzystają oni z wypoczynku w Świnoujściu. Świnoujście cieszy się duża renomą i właśnie z tego powodu jest jednym z droższych kurortów na polskim wybrzeżu (jeżeli nie najdroższym). Koszty wynajmu kwater oraz wyżywienia są wyższe niż np. w sąsiadujących na wyspie Wolin Międzyzdrojach. Mimo to można znaleźć noclegi po niższej cenie jak i  miejsca gastronomiczne gdzie zjemy niedrogo domowe obiady ale o tym więcej w części noclegi i gdzie można zjeść ?

Co jeszcze jest charakterystyczne dla tego miasta i wynika bezpośrednio z jego wyjątkowego wyspiarskiego położenia ?

Na wyspach panuje umiarkowany morski klimat sprawiający, że w sezonie wakacyjnym nie odczuwa się duchoty, a wilgotność powietrza sprzyja różnego rodzaju aktywności sportowej. Wpływ na to ma ciepły prąd atlantycki, przejściowość klimatu cechuje znaczna zmienność pogody oraz mniejsze skoki temperatury, niż to ma miejsce w głębi kraju. Ponadto w lecie dzień jest tutaj dłuższy o około 1 godzinę niż w części południowej Polski, a zimą o godzinę krótszy. W ciągu długich czerwcowych i lipcowych dni średnie usłonecznienie może dochodzić nawet do 9 godzin na dzień. Późniejszy okres wegetacji roślin na tym terenie powoduje, że słodkie truskawki i inne owoce możemy tutaj kupić na straganach nawet u schyłku lata tj. pod koniec sierpnia.

Świnoujście to malownicze miasto z portami: handlowym, rybackim, pasażersko - samochodowym oraz licznymi statkami wycieczkowymi. Znajduje się tu również baza marynarki wojennej oraz zespół promów miejskich oraz lądowe i morskie przejścia graniczne. Granice kurortu stanowią: od południa Zalew Szczeciński, od północy Morze Bałtyckie, od zachodu granica państwowa z Niemcami, zaś od strony wschodniej gmina Międzyzdroje.

Reasumując Świnoujście to miasto o wielu obliczach – z jednej strony jest ważnym ośrodkiem gospodarki morskiej ( jednym z czterech kluczowych portów w Polsce) i bazą wojskową, z drugiej – uzdrowiskiem i miejscowością często odwiedzaną przez turystów. Dodatkowo miasto posiada wiele zabytków architektonicznych oraz wspaniale rejony parkowo-leśne. Atrakcją Świnoujścia są również trzy zachowane, najciekawsze w Europie zespoły forteczne (Gerharda, Zachodni i Anioła) oraz najwyższa latarnia morska nad Bałtykiem.